Günümüz insanının yaşam üçgeni olarak kabul görmüş Maslow’un ihtiyaçlar hiyerarşisi piramidine baktığımızda en üstünde, alttaki tüm gereksinimler karşılanıp, birey en sonunda, kendini gerçekleştirebilecek nihai noktaya ulaştığında, ancak yaratıcılığa, yani sanata sıra geliyor.
Ama o kadar ironiktir ki, sanat tarihinin başlangıç noktası en alttaki güvenlik ihtiyacının ilk giderildiği yer olan mağara duvarlarıdır.
Sanatı, karın doyurduktan sonra, tatlı niyetine yenen bir şeymiş gibi pazarlayan dünya düzeni, aslında sanatın çıkış noktasını, bilinçli bir şekilde insandan öyle ayrı bir yere konuçladırıyor ki, dolayısıyla bunun sonunda, müzeler, galeriler, bienaller toplumun küçük bir yüzdesindeki – oda tüm bu hiyerarşik tabloyu gerçekleştirmiş – insanı bekler oluyor.
Devamını okumak için linke basınız
https://www.yazi-yorum.net/wp-content/uploads/2021/06/yeni.pdf
Aya Sordum 